Bevrijding

"Door de doop zijn we dus samen met Hem gestorven en begraven. En Christus werd na zijn dood weer levend gemaakt door de macht en majesteit van de Vader. Net zo zijn ook wij uit de dood teruggeroepen en levend gemaakt. We hebben een heel nieuw leven gekregen!".

Romeinen 6:4

Toen ik werd gedoopt, kondigde ik het aan als "mijn begrafenis". Ik ging dood. Niet in de zin van mijn hart stopte en ik leefde niet meer. Maar in de geestelijke zin. Mijn oude ik werd begraven en ik kwam als nieuw mens uit het water. Een mens die niet meer wilde leven zoals ik jaren had geleefd. Maar die het beter wilde doen en daar een belofte mee maakte richting God, om Zijn weg te volgen zoals Hij de gelovigen heeft opgedragen. Tuurlijk zijn er dagen dat hoe ik vroeger was weer naar buiten wilt komen, maar Heilige Geest heeft de macht om de dingen anders aan te pakken en anders over dingen te gaan denken omdat ik anders wil leven dan hoe ik leefde voordat ik God leerde kennen. God is niet van ruzie maken, onrecht, ontrouw, lust, hebzucht en noem maar op. God is de God van liefde en trouw. En liefde kun je vinden in de normaalste dingen. Ook in gerechtigheid vind je liefde. Alle beslissingen die gemaakt worden die niet slecht zijn worden gemaakt door het vermogen tot lief hebben. En ik heb liever een God die liefde uitdeelt en wilt dat ik die zelfde liefde deel met me medemensen, dan een God die goedkeurt om iets te doen wat slecht is voor mij of iemand anders. 

Ik was zolang gevangen in mijn eigen emoties. Emoties die ervoor zorgde dat ik de controle wou over dingen waar ik geen controle over heb. En wat gebeurt er als je de controle wilt over dingen waar je geen controle over hebt? Je gaat dan soms zelfs dingen doen die niet goed zijn voor jezelf of voor een ander, alleen om te bereiken wat jezelf wilt. Een vorm van egoïsme komt dan vrij. Wat ik heb gemerkt toen is dat met egoïsme, je uiteindelijk alsnog jezelf pijn kan doen. Je betaald dan een prijs voor het kiezen voor jezelf. Een simpele maar zeker cruciale voorbeeld:

Toen ik pas een puber was wilde ik dat alles ging zoals ik het wou. Ook zo met school. Ik had vroeger lessen tot 18:00. Een 8e lesuur noemde wij dat toen. Als je vanaf 08:00 op school zit en je moet dan tot 18:00 heb je daar natuurlijk niet zo een zin in. Dus ik gaf mezelf een rooster. Ik bepaalde als kind wat ik zelf belangrijk vond en dat was niet school. Een paar uurtjes missen kan toch geen kwaad? Dacht ik toen. Maar ik kreeg sanctie, en vanuit de sanctie die ik niet opvolgde kreeg ik weer sanctie en van al die sancties begon ik school gewoon niet meer leuk te vinden. Ik wou zelf bepalen hoe laat ik kwam en hoe laat ik ging. En raad eens.. ik miste lessen, deed veel toetsen niet en moest uiteindelijk blijven zitten. En dat vond ik niet leuk. Maar hierbij leer je dat sommige dingen buiten je controle liggen en egoïsme ervoor zorgde dat ik uiteindelijk de gene was die eronder moest lijden. Als ouder zijnde kun je niet veel doen. Je kan praten, je kan sancties geven, je kan preken geven over waarom het nodig is, maar als je een kind heb die was zoals ik. Heeft dat allemaal geen effect en deed ik alsnog wat ik zelf wilde. Naarmate je ouder word zet dat zich om in bepaalde zondes die een gewoonte werden. Ik wilde daar vanaf maar niemand leek me te kunnen helpen. Ik zat steeds in me eigen emoties en in me eigen wereld. Toen ik Jezus leerde kennen en dus ook begon te begrijpen wie God was, besloot ik de stap te maken mij te dopen. Ik heb sinds dien een leven waar ik dingen makkelijker los kan laten omdat ik geloof en weet dat alles in goede handen is. De doop bracht voor mij bevrijding. Ik ging beter om met goede keuzes maken, haalde mijn rijbewijs, haalde mijn diploma en kreeg een nieuwe woning allemaal in het zelfde jaar. Ik heb inmiddels zoveel goede keuzes gemaakt waar ik trots op mag zijn. 

Jezus zei: ‘Stel dat een andere gelovige iets verkeerds doet. Zeg hem dan wat hij verkeerd gedaan heeft zonder dat er anderen bij zijn. Als hij naar je luistert, dan heb je hem bij God teruggebracht.'

Matteüs 18:15

Ook als gelovigen zondigen we nog. Niemand is namelijk perfect. Alleen God is perfect volmaakt. Wij moeten dus elkaar corrigeren als we iets verkeerds hebben gedaan. Al doen we dat 7keer op een dag. We moeten ook elkaar vergeven voor de verkeerde dingen die we doen, al is dat tegen jou en al is dat 7keer op een dag. Iemand die gelooft dat je als Christen niet meer zondigt en niks verkeerds doet heeft het verkeerde beeld over Christen zijn in het hoofd. Als Christen probeer je te leven zoals God en door God's ogen naar een ander te kijken, maar ook Christenen kennen zwakte en kunnen dingen verkeerd doen of verkeerde dingen zeggen. Hoe we daarmee omgaan en wat we ermee doen is wat ons onderscheid van de ongelovigen, omdat wij de Bijbel, de waarheid als basis gebruiken en berouw tonen naar Hem waar wij in geloven. Zo maak ik nog steeds zo nu en dan een fout, zeg/doe ik verkeerde dingen of op de verkeerde manier, en probeer ik mijn eigen wil niet de overhand te geven door Heilige Geest om de kracht en wijsheid te vragen die ik dagelijks nodig heb om niet in de verleidingen van de duivel te komen.

Ik pleeg minder zondes en ik heb bevrijding gevonden. Ik ervaar rust in genoeg dingen waar ik vroeger geen rust in ervaarde en ik heb geduld leren te hebben door de controle over sommige dingen los te laten maar ik heb vooral onvoorwaardelijke liefde leren begrijpen en waar het leven echt omdraait.